شمارهٔ ۱۷۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
درویش به غم همیشه خرم باشد
اندر ره فقر زخم مرهم باشد
گر درویشی تو بابلا خوش می باش
کس جای حدیث عافیت کم باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş