شمارهٔ ۵۵
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
از کتم عدم چون که برون افتادم
در چاه وجود سرنگون افتادم
هر دم به وجود خویش با خود گویم
من کیستم این چه جاست چون افتادم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş