شمارهٔ ۵۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
شمعم که چو خاطرم مشوش گردد
سررشته جانم همه آتش گردد
چون سوز رها کنم بمیرم حالی
می سوزم تا وقت دلم خوش گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş