شمارهٔ ۵۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
تا خاک در عشق مرا مفرش شد
دیده تر از آب و دل پر از آتش شد
عیش خوش را نهاده بودم بنیاد
افسوس که آن عیش خوشم ناخوش شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş