غزل شمارهٔ ۷۴۳
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
آن خط عنبرین که چو آبش نبشته ای
مشک ختاست گر چه صوابش نبشته ای
هر نامه جمال که در باب حسن تست
زان خط مشک رنگ جوابش نبشته ای
از دور چشم بد به رخت نامه ای نبشت
بر لب از ان یکاد جوابش نبشته ای
آورده ای به دیده من خط خون و مست
حکمت روان اگر چه بر آتش نبشته ای
خود نام بوسه نیست درو آنچه اصل بود
بگذاشتی مگر بشتابش نبشته ای
سحرست گرد عارضت آن خط مشکبوی
چون سحر از آن به مشک و گلابش نبشته ای
راضی مشو که بوسه زند هر کسی بر آن
آخر نه از برای ثوابش نبشته ای
در بست باز خط خوشت خواب اوحدی
گویی مگر ز بستن خوابش نبشته ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş