غزل شمارهٔ ۷۴۴
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته ای
تیغ ستم کشیده ای ترک وفا گرفته ای
من طلب تو چون کنم چون به تو در رسم که تو
شیر ز دام جسته ای مرغ هوا گرفته ای
نیست در اندرون من جای خیال دیگری
جای کسی کجا بود چون همه جا گرفته ای
ما سر و مال در غمت باخته سال و ماه و تو
هم غم ما نخورده ای هم کم ما گرفته ای
چیست گناه ما که تو بار دگر به رغم ما
یار دگر گزیده ای خانه جدا گرفته ای
جز به دعا نمیرسد دست من از غمت ولی
راه نفس ببسته ای دست دعا گرفته ای
هر گرهی ز زلف او باز کنی تو اوحدی
کشور چین گشوده ای ملک ختا گرفته ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş