Yoksun

Ansızın karanlık çöker şehre Sokaklar sensizliğimi haykırır Islak kaldırımlara yığılır kalır yüreğim Sonra havalanır çığlık çığlığa kuşlar Bir tek hayalin kalır donuk gözlerimde Bedenimde vurgun Anılarım suskun Yağmur yağar ateşli alnıma Kısık çığlığını duyarım çınarların Bir rüzgar seni fısıldar yüreğime Üzerime savrulur sararmış yapraklar Tek damla gözyaşımda kopar fırtınalar Hayallerim süzgün Düşüncelerim göçkün Labirent olur en bildik yerler Her köşe başı titretir yılgın ruhumu Tek sığınağım olur tahta bir kanepe Sorular dizilir zihnimin pamuk ipliğine Düğümlenir boğazımda kor ateşten sözlerim Şehir uyur, bir ben kalırım uyanık Gözlerim yorgun Ruhum suskun Ve Sen yoksun Ben, yoksun