Beyaz Örtüler ve Kırmızı Güller
Ö Özcan Arkan
0
Altın Yaprak
Beyaz örtüler ve kırmızı güller
Bir damla kan gibi hayat
Bembeyaz bedenim nasıl da serilmiş
Ben bir ölüyüm, beyaz örtülerin altında
Ah o örtüler ki ruhumun aydınlığında
Narin bedenlere nasıl da aşk taşırlar
Yağmurlar, sevgi dolu gözlerden kopan
Yaban otları ve böcekler de heyecan
Beyaz örtüler candan sarılır
Candan can kopunca
Beyaz örtüler son sevgili, son sıcaklık
Bir kadın sevmiştim hani
Gözlerim heyecanla taşımıştı aşkı
O rüyalar ki hiç bitmeyecek...
Ben bir ölüyüm dedim ya
Ah o rüyalar nasıl da bitti
İlk gece, ırmak olmuş bedenler
Ve beyaz örtüler, kımızı güller ve kan
Kelimeler ne de aciz, o son anda
Anlatabilmek hani, anlatılamayanı
Her doğan güne aynı ruhun yansıması
Ellerin, beyaz örtülerde kırmızı izler
Nasıl da son bulur, kayıp ruhların yalnızlığı
Nasıl da sararır o bembeyaz örtüler
Akşamın kızıllığı, gözlerinden anlaşılır
Mum ışığının gölgesi düşer geceye
Çırılçıplak bedenler uzanmıştır
Çırılçıplak bedenler sırılsıklam
Bir üçüncü ruhun bedene yürümesi
Şehvetin ve aşkın izlerini taşır, beyaz örtüler
Ve beyaz örtüler parça parça
Yaban otları ve böceklerle dolu yataklarında
Çürümüş kemikler ne de huzurlu
Karışıp akarken sonsuzluğun toprağına
Beyaz örtüler ve kemikler parça parça.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş