Anla

Bu hüznü, geceyi kabusa sunan Bıçak gibi giydim eğnime, yoksun. Her sokak başında çığırtkan, solgun Bir çocuk ağlaması, şimdi sensizlik. Aynaya bakmaktan utanıyorum Aynalar aksimi söylüyor, anla... Anla, neden şimdi sessiz sokaklar, Bu eylül ruhsuz ve dipsiz gece... Güneş ta içime sokulan hançer Ay, bu saatlerin kraliçesi... Kurşun rüyalara döşenen yıldız Sağnak olup yağar başıma anla. Anla, bir kerpeten gibi sensizlik Ve yosun geceler, sonsuz beklenen... Gittin ki.. İşte gittin.. İşte sen gittin Artık varolmanın zehri yaşanan. Şehre isyan etmek, şehre darılmak, Olmuyor düşlerde yürümek sensiz; Gelmek, sana koşmak, olmuyor... Anla, darağacı ıslığım gülüşüme Gülüşüm, bir kahvede unutulmuş çığlığım...