Bize Kalan

Akşam yaklaşiyor artik, her yerde sessizlik Deniz meltem hazirliyor biraz sonraya Kumlarda yengeç izi, dalgalarda salyangoz Ezgilerle donanmiş serin Sarayburnu'na Sen çikacaksin, Akşamin yüce sevgisi. Küçücük sahilde iki parça, bir bütün Yaprak yaprak döşemek seni dudagima Bir alev topu gibi. Getirirken bana düşlerimi, sessizce Tenimden soyunan Ve donan gülüşlerimi diriltirsin. Bu gören son gözdür eşyayi aşkla Hafifçe siyrilip denizden. Bir çelik sizisi çekerken parmaklarim Dokununca bakişlarina Ellerim yetim geliyor, koluma. Seni düşünüyorum bir tek, bir de seni Inan ben bu kadar degilim. Güneşi görmüyorum sen varken Saatleri sana ayarliyorum Dallari kirmiyorum, Yüzümü asmiyorum Ama kirlara kaçiyor gülüşlerim. Bütün karanligi versen başkalarina Denize baksam Sabah olsa Sen gelsen salinarak Salacak'tan Ben kollarimi açsam Ve kucaklasam hayalini simsiki. Bir gemi geçse çok açiklardan Durdursam bütün sandallari. Bayraklarimi sana çekerim her akşam Aşka vuran buruk tatlari atarim. Geceye yakin yüzümü istemiyorum Eski bir aynada biraktim ben o yüzümü Onun için sevgili, Onun için seviyorum hüznümü. Bir sen yürü sokakta, bir de ben Suyun kalbi çarptikça ikimiz için Bakişlarimiz isitsin yagmurun ezikligini. Akşam yaklaşiyor artik gülüm, Güneştir sadece giden, Bize düşen akşamin turuncusu.