Değişkenler

Bekledin.. Değişkenleri.. Ummadığın ama değiştiğini gördüklerini, Bekledin... Yığılan ve boğan duygular arasında nefes almaya çalıştın, Adam gibi adam olmaya çalıştın.. İnsanlığın gerekleri vardır. Onlar öncü oldu, sen takipçi.. Ne kadar işe yaradılar? Takipçi olmak hata mıydı? Solunan havaya ortak olmamak mıydı doğru olan? Çekip gitmek, ket vurmak paylaşılmışlıklara ve paylaşılmışlara.. Limon kadar ekşi hatırlamak anıları.! Yaranı yakacak, coşturacak cinsten.. Meselen dürüst olman da değildi, İlginin bir köşesi, hakkın olanı almaktı.. Ama bekletildin, değişkenler.. Beklettiler.. Attığın adımlar ilkbahar mevsimi.. Kararsız ve gayeli.. Geçmişine sarılmış, geleceğe uzanan.. Sen kararsızdın, isteklerin değişkenlerden fazlaydı, Duygusallığında. Gayeliydin, geleceğe yönelik umut tohumları Yeni yeni ekilmişti aslında. Ama gayeliydin, zoru başarmaya eğilimli.. Değiştiler, değişkenler.. Limon tadında yaktılar yaranı.! Üzülen tek kalbin de değildi üstelik Her şeyin.! Değişkenleri her şeyin sanıyordun.. Umut bağladıklarındı onlar. Ama dedim ya, Limon tadında yaktılar yaranı.! Bekledin.. Teselli şarkıları çalarken yalnızlığının görkemli boşluğunda.. Saatlerce.. Günlerce.. Aylarca.. Takip etmen gerekenler yozlaşmıştı çoktan.. Gecikmiştik hayata.. Değişkenler de yoğrulmuştu, Değişmeyen gerçeklik değişimle.. Ve senin elinden gelen tek şey, Yozlaşmışlığın takipçisi olup, Beklentilerini beklemendi.. Bekle ölümlü, ölümünü bekle.. Değişkenler de, sen de...