Son

Zaman sonu olmayan işkenceydi Güdümlü beyin genişletimlerinde.. Sıkıntı ve huzursuzluğun doruğa ulaştığı zamandı Beklenti kokan saatlerde.. Beklenen hep geç gelir, Bekletilen zararlı.. Bilinen bir tek şey vardı Geri dönüşümü olmayan tek şey, Zamandı. Yazık ki, umursuzluğa malzeme Taze hayatlardı.. Kokuyordu onlar da, bayatların yanında... Çürümeye açık, taze hayatlardık biz Tazeliğin güzel ve çekici olduğu.. Ama bir o kadar da yazık... Çünkü bilmiyorduk, bilemiyorduk Geleceğin getirilerini Gözün gördüğü tek bir hedefti Şartlanan taze beyinler.. Düşünen yoktu o tazelikleri Mahkumiyetleri, varoluşlarında vardı çünkü İsyankar kalbimdi olabildiğince kaçan Bütüne parça olmak istemeyen.. Kızıyordu, çok kızıyordu Savundu hep özgürlüğünü, Diğerlerininkilerle beraber.. Bir gün sustu o kalp.. Ufukta ebediyet.. Sustu...