Yıldızların Dar Ağacında

dayadım sırtımı yalnızlığıma aklımda susuz toprak gibi sensizliğim var yine gözlerimden geçerken yine o yaralı bulutlar yine ıslanırken dudağımda yitik bir türkü omuzumda çağlayan olmuş yağmur damlaları terkedilmiş sokakların dar ağacında dayadım sırtımı sensizliğime sönerken ışıkları gecelerin ve göçüp giderken bahar bu sokaklardan uzaklarda biryerlerde umudunu dağlara yaslamış kanayan bir rüzgar yine yeşili arıyor çam ağaçları ömrünün baharında gökyüzü mavisini bekliyor yine özlem dolu türkülerde yine kar yağıyor yılların gölgesine yine şafağı öldürüyor yaşlı gözler, ıslak yollarda son adımında bir sevda... ellerinde gül, gözleri kapalı kayıp giden yıldızların dar ağacında dayadım sırtımı suskunluğuma aklımda dün gibi mutsuzluğum var yine yine bir bahar tükenirken dağlarda ve koparken bir yaprak daha yüreğimden yine sensizim yine sessiz unutulmuş mevsimlerin dar ağacında