Boş

Bir tütün sarar kıvrım kıvrım Tabakası gümüş kaplı Diline tütün ilişir tane tane Çeker bir of ne derin Ne geçmiştir ne gelecek Eli alnını ovalar Nasır bağlı ayalarıyla mesler yanağını Ağlamaya engeldir bunca yıllık çilesi Sis gibi çöker gecenin karanlığı Parktaki sarayına kurulur Altına karton döşek, üstüne gazete sayfaları Ne yağmur, ne fırtına Geçer gider gece varır sabaha Güneş ışığını serdiğinde yeryüzüne Sonbahar yaprakları dökülür üzerine Bir koltuğuna döşeğini, bir eline yorganını alır Düşer yollara Akşam dönecek belli Böyleydi hep evveli.