Dursun Bu Çark

Bu akşam bir hüzün doldu içime Bu oda bomboş, yatağım soğuk Bilmem kardeş ne diye bu zulüm bana Bırak artık yakamı, uğraşma daha Dayanacak gücüm yok hayata karşı Söylenecek sözüm de artık kalmadı Dostumdan çektiğimi düşman yapmadı Kalmadı Allah’ım, huzur kalmadı Her gün yalan dolanla geçiyor hayat Şu insanlar karmaşık, sözcükler bayat Söz verir de sözünde durmaz şu kavat Yalan sözüm yok benim, huzur kalmadı Sevgi bile unuttu bizleri artık Ne adını söyledi, ne kendi geldi Her gün zulüm, ihanet oldu hayatta Adalet eridi para yanında Artık dursun bu çark, kırılsın dişli İnsanlık hayat bulsun gidiş dönüşlü Kol kola girilsin, herkes de işli Artık dursun bu çark, kırılsın dişli.