Kırmızı Floresan

Sensizliğin çaresizliği ile bekerim sabahları Enfarktüslü, beyin kanamalı. Zehir soluyan lağım faresi iriliğinde top top özlemlerim ve sol bacağımda karıncalanma ısırgan arzularım var ranza dibinde Anamın öğrettiği dualar; yarım yamalak, unutmuşum hep sonlarını birleştirip traş kutusuna saklıyorum... Vuruşarak çekildiğim hayat ve Zeus'un Leto'ya aşk itirafları... Kutsa beni ey kutsal Prometeus! Sartre'in yarasının geçtiği yollar akşamın renksizliğinde 'Aşkın karşılığı nefrettir! ' Nefretin ta kendisidir aşk ve aşkın orta yerinde, orta direğinde durur nefret! Güneşe ve koşmaya hasretim sana olduğum gibi. Oysa kırmızı floresan uykusunda gece ve süreç geçmiş zamanın dışında geleceğe ise sırtı dönük oturuyor o kırmızı floresan ışığında...