Anne

Anne Doğdum ağlayarak annemin şefkatli kollarında, sanki şimdi, dün gibi. Ağlıyorduk beraber, sarılmış sevgiyle kucağında, sanki şimdi, dün gibi. Yıllar geçti, annem ile mutlu mesut beraber, sanki şimdi, dün gibi. İlk yürüdüğüm gündü, o gün koştum şefkatli kollarına, o yine ağlıyordu, sanki şimdi, dün gibi. Okula ilk gidişim yine onun sıcak ellerinde, baktım o yine ağlıyordu, sanki şimdi, dün gibi. Annem yine ağlamasın diye, başarılar ile bitirdim okulumu, ama o yine ağlıyor, sanki şimdi, dün gibi. Yıllar geçip gitti annem ile mutlu mesut beraber, ama o hep ağlıyordu, sanki şimdi, dün gibi. Askerlik çağım geldi, gidiyorum askere, baktım o yine ağlıyordu, sanki şimdi, dün gibi. Tek dileğiydi mutlu olmam, evlendim mutluyum, ama annem yine ağlıyordu, sanki şimdi, dün gibi. Kızım oldu, adını koydum Şerife, mutlu ol dedim canım anam, ama o yine ağlıyordu, sanki şimdi, dün gibi. Anam hasta yatıyor yatağında, dedi: dualarım senle oğlum, baktım bu kez ağlamıyor gözleri, sanki şimdi, dün gibi. Hep düşünürdüm, anam hep neden ağlar diye, bu kez ben ağladım, anladım neden, o cennete gidince, sanki şimdi, dün gibi.