Benim Çocukluğum

Bir tas sıcak çorbayı içerken babamın emeğini Alın terini, yutkundum da içtim Her kaşıkta boğazımdan zor geçen sıcak çorbayı Yutkunmayarak içtim Ama bunu hiç babama belli etmedim Zeytini, ekmeği katık ettim Ama babama hiç sevgimi eksik etmedim Yorganımın altında üşür iken, Gözlerim yaşlı iç çeker iken Ben yaşadığım bu hayata hiç sitem etmedim Yatağımın kenarında duran yırtık çarıklarımı Utanmadan gururla giydim Ağabeyimin eski yırtık önlüğü üzerimde Eski kitapları ise elimde Ben okul kapısından içeri başı dik girdim Zenginlik, fakirlik kavramı içinde bana bakan Hakir gözlere aldırmadım Ben sınıfıma öğrenme coşkusuyla girdim Öğretmenin sorduğu soruyu Yırtık çarıklarımı yere sürterek kalkıp cevap verdim Ama ben yaşadığım bu hayata hiç sitem etmedim Ben yorganımın altında iç çekerken, sesiz ağlarken Hayat nedir? Zor olan soruya, kendimce cevap verdim Ama ben ne babama Ne de yaşadığım bu hayata hiç sitem etmedim Ben çocukluğum dediğim çocukluğumu İşte bu kadar güzel geçirdim