Tsunami

Selimiye'de ezanı okunmadan Sabahın hüzünlü gölgesi yüzümde Hediye verdiğin gömlek üstümde Duvardaki resmine bile bakmadan Öylece; bir paket sigara, kibrit Cebimde tek yön bilet, son on lira Evlada yaşadığım şehir, tüm anılara Vurun artık tüm girişlere açılmaz kilit Kim ağlar; belki sokak köpekleri Geceler boyu konuştuğum duvarlar Üst üste içerken kırdığım bardaklar Özleyeceğim ağladığım meyhaneleri Koca şehirde, varlığım ile yokluğum Buradayım; diye yaptığım haykırışlar Var mıydı tanıyan, sesimi duyanlar Lefkoşa'da geçti tüm çocukluğum Ne aşk, ne dostluk, nede insanlık Kimse farkında değil ki, yaşıyorum Koca şehirde varlığım ile yokluğum Gün geçtikçe zonkluyordu yabancılık Hatıralarıma açılmaz kilit vuruyorum Rüzgârlarla savrulsun akan yaşlarım Kalsın yaşayanlara tüm sabahlarım Evlada Lefkoşa ben artık gidiyorum