شمارهٔ ۲۰۹
ا امیر پازواری
0
Altın Yaprak
کرد خیمه بزو اوی چش مه حبابی
دل سوجنه مه اینه ور بو کبابی
ویله ور اینه شربت به لوزن آیی
من کیمه جفاکش به دل ته خرابی
بوین که به چش آخر نمونس آبی
مه جون و بدن کار کنه شه ثوابی
بیجن صفت چاه درمه افراسیابی
منیجه کو در در ا مره دریابی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş