Gönlümün Miracı

Fasl-ı mateme giryan olmuşsa yüreğin, Üzülme ne çıkar ki bundan; Hep karanlıklarda vukuu bulmamış mıdır gönlün miracı? Artık; Ne sabahları görmek, ne sabahlara uyanmak dilerim. Şenlikler, sabahlar, ışıklar size kalsın Verin bana karanlıkları, sımsıkı örtüneyim. Tohum değil midir karanlığında toprağın; Çile çeker, feryat eder haykırır Kabuğuna sığmaz, sonunda çatlatır. Miracını tamamlar dal budak salar ,filizlenir Şemsini bulur ve ona yönelir. Yine karanlıklar içindeyim. Gözlerimi kapatan bu eller kimin? Yüreğimi daraltan kâbusları uykularıma kim gönderdi? Ayaklarıma takılan prangaların anahtarı nerede? Sorduğuma bakmayın, Bırakın, bırakın beni bir başıma. Serpmeyin gözlerime bir avuç ay ışığı, Yaldızlarına boyamayın yalan dünyanın Bırakın ışığa biraz daha hasret kalayım. Varlığın aynasında günü geldiğinde Yüzüme bakacak, yüz bulayım… Rabbim dedim, Rabbim !...Ya Rab! Sana kul olayım diye yarattın ya beni. Senden ayrı kalmak ateş, Sana yakınlık kor ateş olup yanmak Bırak bir mangallık kor olayım İzin ver sadece sana yanayım Kendi karanlığımdan geçip miracıma doğrulayım.. Seninle doğacak olan siraca kavuşayım. Yunus zünun bağrında, Musa tur dağında, Yusuf, Kenan ilinin zindanlarında Yakup dünyanın karanlığında, Hepsi çile denizine dalıp Sana varacak yolu bulmadı mı? İzin ver; çile denizine bir de ben dalayım. Sana varacak yollara, gönülden savrulayım. Ellerimden yaprak yaprak dökülürken dünyevî ümitlerim, Seyret ve sus ey gönlüm, Sakın ah etme, buna hakkın yok! Varsın sürüklensin ümitlerin karanlığında mahşerin, Bırak ruhun yeniden doğsun berzahına âlemin…