Vazgeçilemez Seslem

yükseklik korkusu olan gözlerime, uçurum vadeden sözlerinle yaklaştığından beridir yarısı gitmiş ömrümün diğer yarısını veriyorsun soğuk iklimlere renk körü olmuş gözlerde anlamayacak seni ve rengarenk ışıklarda aydınlatmayacak yüreğini a ş k / s e v g i / h ü z ü n / k e d e r / y a l n ı z l ı k damıtmayacak içindekileri seni anlamayı vadedmek isterdim bende ve savrulduğun limanlara koşmak isterdim y a ş a m a k isterdim sözlerinde k o r k m a m a k isterdim... yenilenmek isterdim, yeniden sözlerinle oysa şimdi tek bildiğim, kararmış şehrin aydınlanmayacak yüzünde -soluksuz- iskelelerde yükselirken: yaklaşma, yükseklik korkusu olan gözlerime, uçurum vadeden sözlerinle!