شمارهٔ ۲۴۷

پس از کشتن گذاری بر مزارم می توان کردن به لطفی تا قیامت شرمسارم می توان کردن به فتراک ارنه می بندی ز ننگ لاغری باری به تیری ای شکارافکن شکارم می توان کردن چو کردی خسته ام از درد داغ خویش درمانی به جان خسته و جسم فگارم می توان کردن قرار و صبر چون بردی ز جسم و جان من رحمی به جان و جسم بی صبر و قرارم می توان کردن ترحم گر نخواهی کرد باری گوشه چشمی به اشک چشم و چشم اشکبارم می توان کردن نریزی خون من ای کینه جو اکنون اگر دانی چه ها دیگر به روز و روزگارم می توان کردن رفیق از کوی او تا چرخ کردم دور دانستم که دور از یار و مهجور از دیارم می توان کردن