قطعهٔ ۵ - ابنای روزگار
ر رهی معیری
0
Altın Yaprak
یاری از ناکسان امید مدار
ای که با خوی زشت یار نه ای
سگ دلان لقمه خوار یکدیگرند
خون خوری گر از آن شمار نه ای
همچو صبحت شود گریبان چاک
ای که چون شب سیاهکار نه ای
پایمال خسان شوی چون خاک
گر جهان سوز چون شرار نه ای
ره نیابی به گنج خانه بخت
جان گزا گر به سان مار نه ای
تا چو گل شیوه ات کم آزاری است
ایمن از رنج نیش خار نه ای
روزگارت به جان بود دشمن
ای که هم رنگ روزگار نه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş