قطعهٔ ۱۴ - پاس ادب
ر رهی معیری
0
Altın Yaprak
پاس ادب به حد کفایت نگاه دار
خواهی اگر ز بی ادبان یابی ایمنی
با کم ز خویش هرکه نشیند به دوستی
با عز و حرمت خود خیزد به دشمنی
در خون نشست غنچه که شد هم نشین خار
گردن فراخت سرو ز برچیده دامنی
افتاده باش لیک نه چندان که همچو خاک
پامال هر نبهره شوی از فروتنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş