شمارهٔ ۴۳ - گل بی وفا (بیات ترک)
ر رهی معیری
0
Altın Yaprak
دیدم مرغی در طرف چمن نالد همچو من
هر دم کند به شورانگیزی فغان حسرت خیزی
چو عاشقان در گلشن باشد نغمه زن
گفتم ز چه روی آشفته سری
وز خاطر من آشفته تری
گفتا بستم روزی با گل عهد یاری و آشنایی
غافل از آن کز گل ناید جز بدعهدی و بی وفایی
گل هر دم به دیگری پیوندد کجا به کس دل بندد
به اشک عاشق خندد همچون یار من
وفا نباشد گل را به کسی
که گل نماید هر دم هوسی
قرین شود با هر خار و خسی
گل من بود اول پابند وفا چون شد یارم
دل من کرد آخر پرخون ز جفا گل شد خارم
فریب گلها نخوری ای دل
که غیر حسرت نبری حاصل
سیه شود روزگارت چو من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş