Bozulan Yemin

Yemin etmiştim sana Bir daha elime alıp kalemi Karalamayacağım diye bir kaç satır Bunu sana senden Ölümüne nefret ettiğim bir gecede Söylemiştim Aradan geçen zaman, bir kaçı ılık Ve diğer bir kaçı ise buz gibi Ayrılıklarla doldu Ve araya giren bir kaç kalp de Üşüyen kalplerimizin battaniyeleri oldu Sevdik uzun gecelerde onlara sarılmayı Annemiz bize masal anlatmasa da artık Bulutların gürültülü savaşlarında Sevgilimiz sandığımız insanların yanında Güvende hissettik kendimizi Onların tatlı sözlerinde Zaman zaman umutlu anlar da olmadı değil; bir an bazen bir saniye hatta bazen biraz da abartıp Uzun kocaman bir dakika kadar olan bakışmalar; Sevişmek kadar ateşli, Ayrılık kadar uzak, Ve ölüm kadar sonsuz... Ama bunların hepsini bir kenara bırakacak olursak Ayrılık bizi büyüttü ve Çoğu zaman da uyuttu Kalbimizdeki taşkınlıkları sindirdi Artık sana karşı yanan ateşim Yalnızca ılık bir meltem gibi Geçmişten gelen ve Hemen kaybolacak bir düşünce gibi Ve artık sana nefret de edemediğime göre Sana verdiğim yeminin de Hükmü ne ki? Hoşçakal biricik aşkım!