Aşk Ve Serçenin Ayak İzleri...

R Râzı ( Ö.Saraç)
0 Altın Yaprak
On altı yaşımda başladım kendimi kandırmaya elimde kurşun kalem onlarca beyaz sayfa. Peçesini örtmüştü ay utanıp yıldızlardan, yalancı kırağılar öpüyordu bir gülü üşümüş goncasından. On altıydı yaşım, hal hatır sorulmamış yalnızlıklarım ve hiç yakışmayan melankolik gözyaşlarım eşliğinde geceler devrilmeye başladığında üzerime. Büyüdüm ama adam olamadım! İğde kokuları sarmaş dolaştı sokak aralarında çiçek tozlarıyla. Ben yalnızdım. Çam kozalakları sevişiyordu rüzgarla canını çıkarırcasına. Ben yalnızdım. Aşıkların dudakları kavuşuyordu tenhalarda zamanı durdururcasına. Ben yalnızdım. Yakamozlar sokuluyordu gecelerin koynuna inci küpeler kulaklarında. Ben yalnızdım. Dizileri bahane edip, selaları fırsat bilip ağlıyordum en çok da takvim yapraklarına gizlenerek usulca. Bitmiş bir sevdam ol/a/madı benim gidenin ardından akrebe yenildiğim. Aynaların göğsünde kendi kendimi yediğim. Türkan gibi meydan okuyan yada Hülya gibi hıçkırıklarının dozunu tutturamayan kadınım olmadı ki ben de hiç Kadir olmayı beceremedim yada Cüneyt gibi dövüşemedim… Ben hiç aşık ol/un/madım. Sevdim dediklerim oldu. Ayaklarında yaralı aşklarının tozu kapımda dinlenen. Bir tarafı ayrılığa bakan yüzleriyle şiirlerimi çimdikleyen. Gözlerinin çalınmış feriyle beni bilmecelere zincirleyen. Sevdim dediklerim…vebalı hallerim... Ucundan yenmiş baharlar bilirim. Kapısı kilitli kozalarında ömrümü yitirdiğim ve yalnız başına oyunlar ki kapanan perdelerde tek kişilik kareler, sırra kadem alkışlar ve kanlanmış gözlerimde çıt kırıldım matemler. Yaş otuz kûsur… Her sayfasında karalanmış resimler… Kaç güneş tutuldu ayın cenderesinde döküldü kirpikleri ve yıkılan kaçıncı duvar gözlerimin önünde üzeri yalnızlık çizili ? Hayat, dalgaların kıyıların zincirlerini kesen melodisi. Ben hiç aşık ol/un/madım. Gurbet akşamlarında türkülere emanet kalbim kan tükürürken, kaçtır yazılan "yalnızlık" kara leke alnımda. Zaten bu silüeti bozuk şehir kemikleri kırılırcasına yosma. Her kırıtışında sütü bozuk kaldırımları gelip oturdu boğazıma. Ben hiç aşık ol/un/madım. Aşk gelip beni bulsa artık ne fark eder ki sürüklenmiş saçlarımdan silinmişken serçelerin ayak izleri…

Denizli ·

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.