Aşk Ve Serçenin Ayak İzleri...
R Râzı ( Ö.Saraç)
0
Altın Yaprak
On altı yaşımda başladım kendimi kandırmaya
elimde kurşun kalem
onlarca beyaz sayfa.
Peçesini örtmüştü ay utanıp yıldızlardan,
yalancı kırağılar öpüyordu bir gülü
üşümüş goncasından.
On altıydı yaşım,
hal hatır sorulmamış yalnızlıklarım
ve hiç yakışmayan
melankolik gözyaşlarım eşliğinde
geceler devrilmeye başladığında üzerime.
Büyüdüm ama adam olamadım!
İğde kokuları sarmaş dolaştı sokak aralarında
çiçek tozlarıyla.
Ben yalnızdım.
Çam kozalakları sevişiyordu rüzgarla
canını çıkarırcasına.
Ben yalnızdım.
Aşıkların dudakları kavuşuyordu tenhalarda
zamanı durdururcasına.
Ben yalnızdım.
Yakamozlar sokuluyordu gecelerin koynuna
inci küpeler kulaklarında.
Ben yalnızdım.
Dizileri bahane edip,
selaları fırsat bilip ağlıyordum
en çok da
takvim yapraklarına gizlenerek usulca.
Bitmiş bir sevdam ol/a/madı benim
gidenin ardından akrebe yenildiğim.
Aynaların göğsünde kendi kendimi yediğim.
Türkan gibi meydan okuyan
yada Hülya gibi
hıçkırıklarının dozunu tutturamayan
kadınım olmadı
ki ben de hiç Kadir olmayı beceremedim
yada Cüneyt gibi dövüşemedim…
Ben hiç aşık ol/un/madım.
Sevdim dediklerim oldu.
Ayaklarında yaralı aşklarının tozu
kapımda dinlenen.
Bir tarafı ayrılığa bakan yüzleriyle
şiirlerimi çimdikleyen.
Gözlerinin çalınmış feriyle
beni bilmecelere zincirleyen.
Sevdim dediklerim…vebalı hallerim...
Ucundan yenmiş baharlar bilirim.
Kapısı kilitli kozalarında ömrümü yitirdiğim
ve yalnız başına oyunlar
ki kapanan perdelerde tek kişilik kareler,
sırra kadem alkışlar
ve kanlanmış gözlerimde çıt kırıldım matemler.
Yaş otuz kûsur…
Her sayfasında karalanmış resimler…
Kaç güneş tutuldu ayın cenderesinde
döküldü kirpikleri
ve yıkılan kaçıncı duvar gözlerimin önünde
üzeri yalnızlık çizili ?
Hayat, dalgaların
kıyıların zincirlerini kesen melodisi.
Ben hiç aşık ol/un/madım.
Gurbet akşamlarında türkülere emanet kalbim
kan tükürürken,
kaçtır yazılan "yalnızlık"
kara leke
alnımda.
Zaten
bu silüeti bozuk şehir
kemikleri kırılırcasına yosma.
Her kırıtışında sütü bozuk kaldırımları
gelip oturdu boğazıma.
Ben hiç aşık ol/un/madım.
Aşk gelip beni bulsa
artık ne fark eder ki
sürüklenmiş saçlarımdan silinmişken
serçelerin ayak izleri…
Denizli ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş