Aşkın Mahrem Halleri...

Bir adam, bir kadın çamur kurusu tenleriyle yol kenarlarına savrulmuşlar. Yarım gülüşlerine bakmadan kara kaplı kitaplardan fırlayarak. Yürekleri, aşkın, çözül/e/memiş denklemlerinde harap... bir o kadar da yorgun. Gözlerindeki masal ihtiyacı aşılmaz sorun. ..................... Bir adam, bir kadın el yordamı birleşmelerin teriyle düşlerini yakmışlar, tek tek soyunarak dünlerinden. Asık surat çizgileriyle, günahkar gecelerin/in ter kokan koynundan nasiplenmiş halde n/acizane. ....................... Bir adam, bir kadın hoyrat ellerinin tersiyle çiçek tomurcuklarını yağmalamışlar. Ayak izlerinde yapraklar son nefes hıçkırığındayken, kana boyamışlar el ayalarının mahrem çizgilerini. Kem gözlerinden Kabiller doğurarak çıldırmış halde, kınanmaya aldırmadan Muavazateyn diliyle. ........................... Bir adam, bir kadın çiğ düşmemiş bedenleriyle, darp edilmiş gözyaşlarının girdaplarında boğulmuşlar. Gün yüzü görmeden, ölü kuşlar toplamışlar saçlarından her sabah bitmiş bir hikayenin kül rengi eteklerinden. ............................ Bir adam, bir kadın erken zil sesi yüzleriyle zehir zemberek boşalmışlar kurmayı unuttukları düş/ler/den. Ağızlarında akreple yelkovan kulak ardı ettikleri yasak meyva emriyle, cennetten bozma dünyanın damarlarına düşürülerek meleklerin kanatlarından. ........................... Bir adam, bir kadın tıkanmış boğazlarının hırıltılı sesiyle yalnız/takatsiz bırakılmışlar. Çıkaramadıkları kelimelerle Gitme ! diyemeden tekin olmayan mevsimde. Vuslattan sonra asılmışlar satır aralarına, vaktin tenhalarında. Ardarda eklenen sigaraların kırdığı kalem ağırlğınca. Çalınmış ruhlarının boş bırakılan yerine kıstırılmış bir not: "Bir daha ki sefere aşkın denklemini çözmen ümidiyle..." 16/07/2009 Bir/çok adam, bir/çok kadın...