Yalnızlar İçin Saçma Sapandır Kelimeler....

Bir çay bir sigara sonra bir çay bir sigara daha gece dört nöbetlerinde. Şair, ayağı kırık sandalye. Ertesi yok satırlar odanın her yerinde ve adımlar, son nefese cama vuran rahmet eşliğinde Lanetli kalemin kustukları kağıtların teninde. Dünden yarına u/mutsuzluk sapsarı leke. Bağrı binlerce kez delinmiş kül tablası yürek, eli kalem tutanın sırdaşı Gün batımını unutur dumanlı odasında, Yalnız Dokunulmamış dudaklarının çatlaklarında, hikayeler dermansız dün'ü susturur, yalınayaktır sonrası hayatın. Binlerce kez yırtılmış ve tekrar tekrar birbirine tutturulmuş yüreğin, dikiş izlerinden kırmızı düşer harfler ve damarlarında edepsiz küfürler. Bir çay bir sigara sonra bir çay bir sigara daha gece dört nöbetlerinde. Şair, şeytana uymuş halde. Tütün kokusu güneş değmemiş bedeninde ve saçları bir bir ölür avuç içlerinde. Duvarlarda, bileklere meyilli arabesk matemleri ve ayrılığa yontulmuş çizgiler ki yalnızlar için saçma sapandır kelimeler. Bir çay bir sigara sonra bir çay bir sigara daha gece dört nöbetlerinde. Şair, delirmenin eşiğinde. Adam başı saçlarından kıvrılmış kitaplar, önsöz kadar sevişilmiş perdelerin ardında, karanlık tonda ücretleri ödenmiş. Cümle istilası ... kumpas dinmeyen ağrılar üstüne, başlığa aşk yazılsa da her şair bilir bu kendini kandırmaca. Bir çay bir sigara sonra bir çay bir sigara daha gece dört nöbetlerinde. Şair, cehennem ateşinde. Sırtındaki kırbaç izleri noktasından virgülüne uzun cümleler kurdurur insana... ama gün gelir acı verm/e/mez olur giden. Anlar şair gözyaşları yağmalanmıştır bunca zaman. Boş tabuta çakılmıştır çiviler. Kutsal gönül'e saygısızdır kürekler. Kapılar açılır kapıların ardında "yandıktan" sonra. Yâr görünür arz ı endam Yaradan huzurunda... Unutmamalı her şair/e Hayaller gerçeklerden güzeldir çoğu kere...