Geri Sayım- 3...

kar günlüğünün ayazındayım, umarsız dağlarım dumanlı karsız efkâr sarmış kayalarımı bir avucumda yazgım diğerinde yangınım onulmaz geceleri itmeyin üzerime yaşamak türküleri kaynasın ruhumda bir çark devinirken beynimde yaslı yüreğimde pembe uykular paslı iniltilerimde mor ufuklar bomboş bir küp içim, üşümekteyim yüreğimin defterinde yazmadığım şiirler çekmecelerimde sararmış mektuplar biriktirdim kalemim hep aynıydı anı bölen çığlıklarımda isyanlarım var yarını kahve telvesine çizdim öbek öbek toprak yükü inatçı bir sevda gömülü onmaz sürgünlere attım beni ben, beni gömdüm ateşe uzanan ellerim üşümekte kendimden dışarıdayım kahır sarmış avluyu kalabalıkta saklıyım çağırın geleyim avunmaz gönlümün saraylarına cebimde anahtarım gücüm yok çevirmeye dalgalar sahilime vursun ilişirim kapı önüne olduğum yere çöküp en sorgusuz şarkıları söyleyeyim yangın yüreğimle gökyüzüne açtım ellerimi biri derlesin beni dağ pınarlarına aşkımı diyeyim aynalarda ıslak bir mevsimin düşüne dalmalı işi başından aşkın şu yalan dünyanın çağlar ötesine geçmeliyim an dursun, zaman yaşamı bölsün kartal kanatlarında semaları izlemek çiçekten bir döşekte sonsuza dek uyumak istiyorum