Herşey Bildiğin Gibi

Bildiğin şeyler oluyor hep bildiğin, ama sana faydası olmayan şeyler okuduğum kitaplardan geriye kalan hep sen oluyorsun yazdığım yazıların "ana" fikri sen şiirler seni söylüyor şarkılar seni... Sıcak bir ekmeğin buharında hep sen oluyorsun sen oluyorsun içtiğim soğuk çaylarda önünden yürüdüğüm vitrinlerdeki manken kızlar sen sen, sen, sen heryer, herkes sen şimdi ne çok sen var bir bilsen... Önce işgal, sonra târümâr edilmiş ülkeler gibiyim, baksana ! linç ediliyor rûhum, bir yetimin kanayan bakışlarında.. eşraftan biri yatıyor yine musallâ taşında, Lalapaşa'da hep o mâlum ve yanık salâ.. üç adımlık saltanat, eller üzerinde yaşanan, şu bildiğin... Dallarda titreyen kuşların gözbebeklerinde hep sen oluyorsun habersiz giden trenlerin ardında kalan ben bir kınalı el uzanıyor gibi sanki yahut bir çift siyah kirpik ıslanıyor kim bilir belki de bana öyle geliyor hep sonra bir "gül" gibi düşüyor bakışların isli bir tren penceresinden eğilip toplayan yine ben, yine ben oluyorum... Herşey bildiğin gibi yine kar yağıyor Erzurum'a beraber yürüdüğümüz yollara o daracık sokaklara kar yağıyor yine kurşundan kubbelere ve cumbalı evlerin kafeslerine tutunuyor yine kuşlar misâli karlar yine yiyecek telaşında serçeler Gürcükapı'da iş bekliyor yine işsizler atların burnunda buhar buhar üstüne herbiri bir Doğu Ekspresi Sarıkamış-Kars yolcuları yine Gar yolunda... Herşey bildiğin gibi... bazan şehir yine beni tanımazdan geliyor o zaman ellerim cebimde / bir firâri gibi geceyarılarına kadar sokak sokak geziyorum ben de değişiklik olsun diye yağmurlarda ıslanıyorum sonra bazan da bütün tehlikeleri göze alıp gözlerimi kapatıyorum ve seni düşlüyorum.. Bize ait olmayan bir zaman diliminde ve bize ait olmayan bir coğrafyada gecenin bir nısfında / oryantalist duyarlılıklarla hem-nefes olduğumuz anları düşlüyorum sonra yalan olan, masal olan, hiç olan zamanları yani.. evler hep birlikte üzerime geliyorlar ardından kaçışım onları bana çağırıyor hep sonra bir yağmur başlıyor birden bütün boyaları birer birer akıyor şehrin yüzünden, kahkahalarla gülmek düşüyor bana... Herşey bildiğin gibi güneş geç de olsa yine her sabah Palandökenlerden doğuyor ve akşamları senin gittiğin yerlerde batıyor senin de dediğin gibi / elimden geldiğince birlikte yürüdüğümüz, oturup gülüştüğümüz yerlerden geçmemeye ve oralara hiç gitmemeye çalışıyorum.. ve artık "dikkat ediyorum kendime" senin de dediğin gibi "kendime iyi bakıyorum" artık... üzülme ve beni düşünme buralarda herşey herşey bildiğin gibi...!