Sol Yanım Yosun Bağlıyor

Sen gideli Ruhumun derinliklerinde Bir sabi çocuk ağlıyor Biliyorum anlamsızlığını sözlerimin Lakin aldırmıyorum Bütün umutlar çünkü gözlerinde çoğalıyor Sen yoksun Sol yanım yosun bağlıyor Bir şeyler var yolunda gitmeyen Yorgun ve üşümüş uyanıyorsam her sabah Belki bir büyük günah'sın vaftiz iklimlerinde Kiliselerin çaresiz kaldığı Çıkarmakla bitmeyen Eğer hala sen varsan kulaklarımın uğultusunda Ancak gözlerime görünmeyen Kal orda Hem leke değil ki öyle çıkarılsın günah Kal orda İsmi belirtilmeyen Yalnızlık korkutmuyor beni Biraz üşüyorum hepsi o kadar Dolayısıyla umarsız yaşıyorum kafama takmadan Bana hayatın sunduklarıyla yetinerek Olabildiğince dağınık Ve Savrukluğuma kimseyi yaklaştırmadan Ne başkasını ne seni Uykumu böler bazı geceler kapı gıcırtısı Bir gölge yaklaşır sessiz ve yavaş Sokulur düşlerime üşüyen bir yavru kedi gibi Yüzü yüzüme yansımayan Biter bir gün bu merhametli savaş Kimsenin kimseyi öldürmediği Rüzgâr olup gidişinden geriye kalan Ve kulaklarıma saplanan Yaprak hışırtısı Değilim artık o adam Bakışlarınla tütsülediğin Hevesi geçiyor insanın Aklından çıkaramasa da Kullanılmayan bir eşya gibi Kaldırıyor bir kenara Ve zamanla Tozlanıyor eskiyorsun orada Eğer hala oradaysan Şaşırtmasın seni duyacakların Ve hala o bildiğim tanıdığım sevdiğim kadınsan İnan bana Şu kadar cık mini minnacık iğne ucu kadarsın aklımda Yalanım varsa Gözü çıksın bütün yalanların