شمارهٔ ۴۶
ا ادیب صابر
0
Altın Yaprak
مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
از نسبت بط نی چو بط سینه فراز
در آب همی رود همه روز دراز
چون توده خاک دید بر گردد باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş