شمارهٔ ۵۰
ا ادیب صابر
0
Altın Yaprak
هر چند بود مردم دانا درویش
آخر بود از توانگر نادان بیش
آن را نبود جاه چو مالش شد بیش
وین شاد بود همیشه از دانش خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş