Markiz Pastanesi

Dün yine özlemle geçtim önünden Kanatlar kapanmış kapının Görebilmek ümidiyle beyhude Seni ardında o suskun camın. Kış ortasında aradım baharlarını Içinde loş sessizliğin Gün aydınlığında çaresiz Mehtabını ararcasına senin Çekinerek dokundum omuzlarına Umuduyla doğacak bir tesellinin Duyar duymaz feryadını Zamanı durduran sessizliğin Uyanır gibi sanki derin uykusundan Yıllardır uyuyan dev, zaman Görür gibiyim artık tüm baharları Canlanıp panolarından çıkan Siyah, simsiyah zifirinde bir gecenin Yeniden doğuşun ışıkları sızıyor Silüetleri dolaşıyor birkaç levantenin Ardında o görünmez perdenin Artık yürüyorum, yüzyıldan da derin Ayakizlerinde, pera`lı bir markizin.