Gelmiyor

Sn. İsmail Müftüoğlu’na… Konuk olsak kırk cem’e, bir dolu câm gelmiyor, Başımıza baht denen o serencâm gelmiyor… Tasın yarısı dolu, bardağın yarısı boş, Boşa koyduklarımız doluya tam gelmiyor… Bir han ki, iyi atlar gitmiş beyatlılarla; Havası hancı ile gören avam gelmiyor… Şehvet aşkı vuralı, sevgi terk etti kalbi; Turna kanatlarında yârdan selâm gelmiyor… Riyâdır bir yalanı bin misline büyüten, Riyâkar borsasında gerçeğe zam gelmiyor… Kanatıyorken rûhu doğrunun dikenleri; Hayâlî bir gül ile kalbe ilhâm gelmiyor… Kavuk ve kaftan değil, Süleyman’dı muhteşem, Ha demekle hadime bir ihtişâm gelmiyor… Gün öyle bir yosma ki; kanarsan kan ağlatır, Sabah çıkıyor evden, ama akşam gelmiyor… Nâdan virân edeli şu gönül bahçemizi; Bin lâlezâr versek de, bir gül-endâm gelmiyor… Mecnûn ta Haşre kadar sahrada serâb olsa; Elif el etmedikçe, leyline “lâm” gelmiyor… Kaç kere bir nâm için nâme yazdın feleğe? Ey Sâdi, senden özge sana bir nâm gelmiyor! ..