Gelincik

Kanlı bir dudakta tutuşmuş gibi; Kırlara bin buse saçan gelincik… Bengisu taşıyan bir kuşmuş gibi; O dağdan bu dağa uçan gelincik… Derilmiş bir hece yiğit sözünden, Bir damlacık vuslat sevda özünden, Kan emiyor gibi göğün gözünden; Vadiden vadiye kaçan gelincik… Baharı besleyen ana kış gibi, Cümle mevsimleri sınamış gibi, Dağların dudağı kanamış gibi; Yayla yanağında açan gelincik… Gizli sevdasına kıymışçasına, Gönül rehberine uymuşçasına, Birden ezan sesi duymuşçasına; Utançtan kızaran bir çan gelincik… Bulmak için o bozkırda dengini, Sığlıklara aratmakta engini, Eritip güneşin yedi rengini; Bir damlacık kanda içen gelincik… Leyla’nın zülfünü gerip geceye, Aşkı çözmüş doksan dokuz heceye, Dalıp Mecnun gibi o bilmeceye; Her an halden hale geçen gelincik… Bir gece gökteki sessiz şelâle, Dökerken yıldızdan binlerce lâle, Kaptırıp gönlünü nazlı Hilâl’e; Bayrağın rengini seçen gelincik… Sen ey kan çiçeği, ey nazlı çile, Gönlündeki sevda gelir mi dile? Gönülsüz bir gelin edası ile Yayladan yaylaya göçen gelincik…