Gülen Gül

Gün kanlı bir misketti dağların avucunda Kan rengi bir gül açtı dikenli dal ucunda Havada suydu duman toprakta tüldü buğu Zemheri içiyordu baharda gül çubuğu Meltemler rüzgârlaşır rüzgâr dağlarda erir Karlı dağlar bağlara sonbaharı gönderir Oy gülüm toydu gülüm ve güller gülümserdi Taze gül gülüşünü günün dalına serdi Açmadan solan güller son gününü hatırlar Gülünmez bu bahçede güleni ağlatırlar Gülünce gül o dağlar rüzgâra haykırdılar Rüzgârlar gülen gülü çıtır-çıtır kırdılar Her rüzgâr kasığında kaybolurken bir dağın Dal kırıldı gül uçtu yaprağı darmadağın Akrepler alkışladı zılgıt çekti yılanlar Ve gülü görmediler bahçede bayılanlar Kaç kere söylemiştim güle gülmemesini Emerken engerekler Şahmaran memesini