شمارهٔ ۲۶۵
س سعیدا
0
Altın Yaprak
چون ز خون عاشق آن رخساره گل مل می خورد
صد گره بالای هم از ناز کاکل می خورد
می کند از عاشقان معشوق جذب رنگ را
دایما در این چمن گل خون بلبل می خورد
وحشی دل تازه دارد کام از زلف بتان
آهوی این دشت دایم برگ سنبل می خورد
گرچه مدحم پیش قدر مرتضی برگ که است
نیست ضایع خاطرم جمع است دلدل می خورد
می برد چون خس سعیدا آخرش سیل فنا
با وجود می کسی غم زیر این پل می خورد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş