شمارهٔ ۳۵۲
س سعیدا
0
Altın Yaprak
بی صفت گر شود این جان علایق آثار
سایه سر نکنم جز الف قامت یار
هر نفس دل به تو راه دگری می یابد
چاره کوی تو بیرون بود از حد شمار
بحر را کشتی ما موج صفت می گردد
که رود تا به میان گاه بیاید به کنار
دم فروبند و به من راه سخن را واکن
که کشد از نفس آیینه طبعم آزار
گه خدا دانم و گاهی به خدا نادانم
گاه تسبیح به کف دارم و گاهی زنار
ترک جانان نکنی ترک جهان نتوانی
هر که از سر گذرد می گذرد از دستار
غافلان را نتوان کرد سعیدا آگاه
هر که را خواب عدم برد نگردد بیدار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş