شمارهٔ ۴۵۳

تشبیه تا به رنگ تو کردند روی گل هرگز نمی رود ز دلم گفتگوی گل امداد رفتن از کف پایی نخواستم هر چند خوار کرد مرا جستجوی گل در سر خیال سنبل زلف تو داشتم آشفته شد دماغ من امشب ز بوی گل زنهار ای نسیم خبردار بگذری بسیار نازک است در این فصل خوی گل بلبل ز بس شکایت گل را بلند کرد دیگر نماند در دل من آرزوی گل ساقی بیا و دختر رز را به جلوه آر بردار پرده از رخ و بشکن سبوی گل از خون دل به سرو روان آب داده ایم باشد ز اشک بلبل مسکین وضوی گل قانع نشین دلا که به یک قطره شبنمی هر صبح مهر و ماه کند شستشوی گل بسیار بی حجاب به آن رو نظر مکن نرگس ندیده تیز سعیدا به سوی گل