شمارهٔ ۴۵۳
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
جز دل کسی ندارد اندیشه از غبارم
جز دیده کس نیارد آبی به روی کارم
در بحر عشق جانان جانم رسید بر لب
باشد که از میانش ممکن بود کنارم
صد برگ دارد آن گل من صد نوا چو بلبل
گر چه یکی نمایم در قوت هزارم
هر کس چو سرو با خود دارد سری و برگی
من ترک سر بگفتم چون برگ سر ندارم
نامم میان رندان از سروری بر آید
گر در شرابخانه روزی به سر بر آرم
دریا کشم که هر دم کشتی به لب رسانم
با جام چون صراحی من سر فرو نیارم
از بحر شعر ناصر درها همی برآرد
باشد مگر خوش آید یک در به گوش یارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş