شمارهٔ ۳۷۲

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
شد مرا عمر در وفا سپری تو هنوز از جفا نگشته بری مرغ این باغ را چه سودا خاست که کند جای نغمه نوحه گری گشته رسوای روی او چه کنم گل نداند ورای پرده دری جهد کردم که دل بدو ندهم آدمی دست چون برد ز پری غنچه را غیرت گلش در باغ داشت هر صبحدم به جامه دری دادم آخر به کشتن از ناله شاکرم با کمال بی اثری دل در آن زلف مشکبو آموخت از دو لعل تو رسم خون جگری عیب جویی صفایی از همه وجه عیب باشد ز مردم هنری کامل آن یک تن است و باقی را هست نقصی بهر که در نگری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.