Cumartesi Geceyarısı

Şimdi sıcak bir cumartesinin gece yarısındayım, Benden gayrı yok belki evinde uykuya dalan, Dışardan bir yığın sevinç sesleri geliyor, İnsanlar bugün evleniyor, Belki bebeler adam oluyor! Belki de yeni ufukların tohumu atılıyor. Elimi her attığımda yatağımın soluna,telefonumu buluyorum, Bakıyorum ela gözlü yardan bir haber,bir selam var mı diye, Dedim ya,bir benim herhalde gecelerin kuralına uyan. O şimdi hangi mutluluğun kıyılarına ayaklarını atmaktadır ki? Ya da koymuş mudur ki bir mutluluğunun içine beni de? Kızıyordur bana,ben de kızıyorum şimdi kendime, Yanında olmalıydım,neden buradayım? Belki beraber en yakın mutluluğun kıyılarına yaklaşıyor olurduk yavaş yavaş, Büyük bir yol kaybım var şimdi, Ve umarım Tanrı izin verir de,telafi ederim yarın sabahtan. Yoksa yine ben,sazım ve rakım, Düşünmeden,utanmadan!