Çekilsin Bütün Gölgeler

Sus Çığlığım düşmüş lâl bakışlarına Ant küsmüş gidişine Şimdi her şey Kapı kapı terk ederken ikimizi Siyah peçeler içinden bakan Sürme çekmiş geceye Tek başıma onurluca ağladım Damla damla kül oldu susmalarım Küle düştüm yangınına hasret Son cemresinde baharının Çiğe vurdum yandım Yangınına düştüm güle hasret Süresi zifiri sus Sus artık bıçak vurdum Kanamaz gayrı yaralarım Doğu`dan ya da solumdan Bana doğ Isıt beni güvendiğim yarandan Kıpkızıl yangınına boğ Gelincik çiçekleri bıraktığım yarlarından Düş bana çiçek çiçek nefes ol Ya da sadece ol Yönüme yol acıma sızı Sen ol da ne olursan ol Tam ortasında dört iklimin Sinenden cennet kokusu kalsın Yanımda/ yaramda/oramda Ve ben hep giryan kalacaksam sana Yarınlara adım silik kalsın Asıl yalnızlığından doğar Anka Sus süresi zifiri Kahrıma haram ettim her sevabımı Her günah sana çıkarken Bu acıyı helâl kıldım kendime Sus artık bıçak vurdum Kanamaz gayri yaralarım Sür âhını ay doğarken gökyüzüne Sür beni sürgününe Gelmeyeceğin her güne Dâra yazsın adımızı Olmadığın her katran kara gece Yıkılsın kâinat üzerime Yağsın her şey üstüme Sen diye Beni seninle ört İşte o zaman ölüm gelir dile Hep/tek/her an seni sevdi diye Seninle ört beni/ çekilsin bütün gölgeler Şimdi kimbilir nerdesin Hangi heveste nefes, Hangi nefeste hevessin..?