Sen / Ben / Hasret

Sen Nereye gitsem içimde sen Ne desem Yanarım ardından alev alev Öfkem büyüktür benim Sevdam kadar Ve gölgem Bu kaçıncı can çekiş Bu sustuğum kaçıncı yara yâr Susma söyle Ne desem İçimin delisine de Yüreğimden çekip gitmese Gitmese Henüz kokusu üzerimdeyken Bitmese Canım da can iken henüz erken Böyle bitmesin D/ur yüreğimde Ben Canım acıyor canım Ateşlere sarıyorum Hüzün dokunmuş şiirlerime Mısralarım n/isyan çağlıyor Parmak uçlarımdan damlıyor kan Şafağa ihtilâl kısmışım gözlerimi Vururken bağrıma kızıl tan Vururken adın şakağıma her an Akrepte durmuş zaman Dua dua alnıma sürmüşüm Yazdıklarımdan uzun Kefen biçiyorum tenime durmadan Hasret dediğin Böyle mi kudurur her gece Bağrımda bir şehir Böyle mi üşür kendine Kaç kurşun değer pusat yalnızlığa Ana avrat bir sevdaya Böyle mi ölünür Böyle mi yıkılır şehir üstüme üstüme Hasret Sabır derken Bekle bekle insan sabırdan geberir Sabır ki yüreğimin kor ateşinde Mum gibi erir Sen gittin ya Ardın sıra böyle mi tutuşur Boş şehrim Böyle mi üşür Sana yazdığım şiirlerim Hani diyorum Kurşun Hani diyorum Namlu İşte yoksun Şakağımda kısa ölüm yolu Hani diyorum Seni ekmeğim gibi Suyum gibi seviyorum Ne desem de Bilmiyorsun Durma git öyleyse...