شمارهٔ ۱۷۱

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
ای گل شکفته شو که به جا می فرستمت یعنی به یار سست وفا می فرستمت قاصد بگیر نامه و دست مرا ببوس آگاه نیستی که کجا می فرستمت بگذار تا تمام شود نامه ای صبا بی طاقتی مکن به خدا می فرستمت قاصد ز رشک سایه خود را نمی برد ای گریه صبر کن ز قفا می فرستمت بی پیشه خوب نیست کسی در جهان سلیم سوی چمن به کسب هوا می فرستمت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.