شمارهٔ ۴۴۷
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ز خنده آب بقا را به تشنه شور کند
به زهر چشم مگس را ز شهد دور کند
شکست کار دل من ازوست کآینه را
خدا چو چشم بد از چهره ی تو دور کند
به غیر باده ی گلگون ندیده ام هرگز
که جای در دل مردم کسی به زور کند
می از سفال کشیدن صلاح کار من است
کدوی باده گل از ساغر بلور کند
سلیم آنچه ز وضع تو با تو می گویم
چو غیبتی ست که آیینه در حضور کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş