شمارهٔ ۴۸۸
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
دل حزین عجبی نیست کز نوا افتد
اگر شکسته شود کوه از صدا افتد
بهانه جوست خطر در قلمرو دل ها
شود شکسته گر آیینه از صفا افتد
خدا به راه تو ننماید آنکه چون موسی
شکستگان ترا کار با عصا افتد
هزار ساله رهم دور شد ز یک تقصیر
رود چو پای کس از پیش بر قفا افتد
عزیمت سفر آواره ی محبت را
چو سیر تیر هوایی ست تا کجا افتد
به فکر وصل تو شد صرف حاصل عمرم
چو مفلسی که به سودای کیمیا افتد
سلیم یار سفر کرد و غیر می آید
بلاست کار چو برعکس مدعا افتد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş